राजन्स कालसंकाशः संयुक्तः कालकर्मणा। विद्राव्य वानरों सेनां भक्षयित्वा च वानरान्॥ प्रतपित्वा मुहूर्तं तु प्रशान्तो रामतेजसा। कायेनार्धप्रविष्टेन समुद्रं भीमदर्शनम्॥ निकृत्तनासाकर्णेन विक्षरदुधिरेण च। रुद्ध्वा द्वारं शरीरेण लङ्कायाः पर्वतोपमः॥ कुम्भकर्णस्तव भ्राता काकुत्स्थशरपीडितः। अगण्डभूतो विवृतो दावदग्ध इव दुमः॥
rājansa kālasaṃkāśaḥ saṃyuktaḥ kālakarmaṇā| vidrāvya vānaroṃ senāṃ bhakṣayitvā ca vānarān|| pratapitvā muhūrtaṃ tu praśānto rāmatejasā| kāyenārdhapraviṣṭena samudraṃ bhīmadarśanam|| nikṛttanāsākarṇena vikṣaradudhireṇa ca| ruddhvā dvāraṃ śarīreṇa laṅkāyāḥ parvatopamaḥ|| kumbhakarṇastava bhrātā kākutsthaśarapīḍitaḥ| agaṇḍabhūto vivṛto dāvadagdha iva dumaḥ||
English Meaning
O king, that one resembling the destroyer himself, urged on by death, having scoured the monkey-army and eaten up monkeys, and for a while displayed his prowess, has met with his quietus at the hands of Rāma exerting his energy. And with half his body immersed in the dreadful deep, your brother, Kumbhakarņa, with his nose and ears cut off, and blood besmearing his body, with his head and limbs hewn away, and his body uncovered, mountain-like block up the gate of Laňkă with his person-and resemble a tree that has been consumed by a forest-fire.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)