शिखरं तु त्रिकूटस्य प्रांशु चैकं दिविस्पृशम्। समन्दात्पुष्पसंछनं महारजतसंनिभम् ॥ शतयोजनविस्तीर्णं विमलं चारुदर्शनम्। श्लक्ष्णं श्रीमन्महच्चैव दुष्प्रापं शकुनैरपि॥ मनसापि दुरारोहं किं पुनः कर्मणा जनैः। निविष्टा तस्य शिखरे लङ्का रावणपालिता॥ दशयोजनविस्तीर्णा विंशद्योजनमायता। सा पुरी गोपुरैरुच्चैः पाण्डुराम्बुदसंनिभैः।। काञ्चनेन च शालेन राजतेन च शोभते॥ प्रासादैश्च विमानैश्च लङ्का परमभूषिता। घनैरिवातपापाये मध्यमं वैष्णवं पदम्॥
śikharaṃ tu trikūṭasya prāṃśu caikaṃ divispṛśam| samandātpuṣpasaṃchanaṃ mahārajatasaṃnibham || śatayojanavistīrṇaṃ vimalaṃ cārudarśanam| ślakṣṇaṃ śrīmanmahaccaiva duṣprāpaṃ śakunairapi|| manasāpi durārohaṃ kiṃ punaḥ karmaṇā janaiḥ| niviṣṭā tasya śikhare laṅkā rāvaṇapālitā|| daśayojanavistīrṇā viṃśadyojanamāyatā| sā purī gopurairuccaiḥ pāṇḍurāmbudasaṃnibhaiḥ|| kāñcanena ca śālena rājatena ca śobhate|| prāsādaiśca vimānaiśca laṅkā paramabhūṣitā| ghanairivātapāpāye madhyamaṃ vaiṣṇavaṃ padam||
English Meaning
The graceful and lovely summit of Trikūța was entire, elevated, skypiercing, of golden splendour, measuring an hundred Yojanas, clearshining, level, inaccessible even to fowls, and not to say of actual ascension by people. Lanka, ruled by Ravana, was situated on its' top, ten Yojanas in width and twenty in length. And that city was graced with lofty ornamented gateways resembling pale clouds, and golden and silver wall; and Lankā was adorned with palaces and piles; like the sky graced with clouds on the approach of the rainy season. 1. Trikūța's. 2. Madhyamam Vaisnavam padam, the middle foot of Vişnu. When Vişņu in his Dwarf-from took the conceit out of Vāli, the renowned Asura king, he covered the earth with one pace, the sky with another and heaven with last.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)