पुरा वृत्रवधे वृत्ते स चाहं च जयैषिणौ। आदित्यमुपयातौ स्वो ज्वलन्तं रश्मिमालिनम्॥ आवृत्याकाशमार्गेण जवेन स्वर्गतौ भृशम्। मध्यं प्राप्ते तु सूर्ये तु जटायुरवसीदति ॥
purā vṛtravadhe vṛtte sa cāhaṃ ca jayaiṣiṇau| ādityamupayātau svo jvalantaṃ raśmimālinam|| āvṛtyākāśamārgeṇa javena svargatau bhṛśam| madhyaṃ prāpte tu sūrye tu jaṭāyuravasīdati ||
English Meaning
Formerly, while engaged in the destruction of Vrtra, he and I, burning for victory, soared in the sky near the flaming sun, garlanded by glory. Thence impetuously wheeling round, we went to the celestial regions along the etherial way. And it came to pass that, coming midway of the sun, Jațāyu was faint.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)