लक्ष्मणादथ चादाय रामो निष्पीड्य कार्मुकम्। शरमादाय संदीप्तं घोरमाशीविषोपमम्॥ संदधे धनुषि श्रीमान् रामः परपरञ्जयः। युगान्ताग्निरिव क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत्॥
lakṣmaṇādatha cādāya rāmo niṣpīḍya kārmukam| śaramādāya saṃdīptaṃ ghoramāśīviṣopamam|| saṃdadhe dhanuṣi śrīmān rāmaḥ paraparañjayaḥ| yugāntāgniriva kruddha idaṃ vacanamabravīt||
English Meaning
Thereat taking his bow from Lakşmaņa and holding it fast, the effulgent Rāma, the conqueror of foes, fixed flaming arrows to it like so many serpents and said being exercised with ire like to fire on the eve of dissolution.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)