शुकेन तु समादिष्टान्दृष्ट्वा स हरियूथपान्। लक्ष्मणं च महावीर्यं भुजं रामस्य दक्षिणम्॥ समीपस्थं च रामस्य भ्रातरं च विभीषणम्। सर्ववानरराजं च सुग्रीवं भीमविक्रमम्॥ अङ्गदं चापि बलिनं वज्रहस्तात्मजात्मजम्। हनूमन्तं च विक्रान्तं जाम्बवन्तं च दुर्जयम्॥ सुषेणं कुमुदं नीलं नलं च प्लवगर्षभम्। गजं गवाक्षं शरभं मैन्दं च द्विविदं तथा॥ किंचिदाविग्रहृदयो जातक्रोधश्च रावणः। भर्त्सयामास तौ वीरौ कथान्ते शुकसारणौ॥
śukena tu samādiṣṭāndṛṣṭvā sa hariyūthapān| lakṣmaṇaṃ ca mahāvīryaṃ bhujaṃ rāmasya dakṣiṇam|| samīpasthaṃ ca rāmasya bhrātaraṃ ca vibhīṣaṇam| sarvavānararājaṃ ca sugrīvaṃ bhīmavikramam|| aṅgadaṃ cāpi balinaṃ vajrahastātmajātmajam| hanūmantaṃ ca vikrāntaṃ jāmbavantaṃ ca durjayam|| suṣeṇaṃ kumudaṃ nīlaṃ nalaṃ ca plavagarṣabham| gajaṃ gavākṣaṃ śarabhaṃ maindaṃ ca dvividaṃ tathā|| kiṃcidāvigrahṛdayo jātakrodhaśca rāvaṇaḥ| bhartsayāmāsa tau vīrau kathānte śukasāraṇau||
English Meaning
Seeing the leaders of monkeys as pointed out by Suka, the exceedingly puissant Lakşmaņa-Rāma's right arm, and his brother Vibhīşaņa staying near Rāma, and Sugrīva of dreadful prowess—sovereign of all the monkeys, and the strong Angada, grandson to the thunder-hand one, and the powerful Hamunān; and the unconquerable Jāmbavān; and Sușeņa; and Nila and Nala-best of monkeys, and Gays; and Gavākṣa; and Sarabha; and Maind; and Diwivida,Ravana, with his heart agitated a little, and his wrath aroused, when their talk had ended, rebuked those heroes, Suka and Sāraṇa.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)