तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम्॥ उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान्मारुतात्मजः।
taṃ dharmamiva dharmajñaṃ dehabandhamivāparam|| uvāca prāñjalirvākyaṃ hanūmānmārutātmajaḥ|
English Meaning
Thereupon Hanumān, the son of Māruta spoke with folded hands to him, conversant with piety like virtue incarnate, saying.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)