Chapter 107 — Yuddha Kanda, Sarga 107

Valmiki Ramayana — Yuddha Kanda

Verse 107.14

तेषामसंभ्रमं दृष्ट्वा वाजिनां रावणस्तदा॥ भूय एव सुसंक्रुद्धः शरवर्षं मुमोच ह। गदाश्च परिघांश्चैव चक्राणि मुसलानि च ॥ गिरिशृङ्गाणि वृक्षांश्च तथा शूलपलवधान्। मायाविहितमेतत्तु शस्त्रवर्षमपातयत्।। सहस्रशस्तदा बाणानश्रान्तहृदयोद्यमः॥

teṣāmasaṃbhramaṃ dṛṣṭvā vājināṃ rāvaṇastadā|| bhūya eva susaṃkruddhaḥ śaravarṣaṃ mumoca ha| gadāśca parighāṃścaiva cakrāṇi musalāni ca || giriśṛṅgāṇi vṛkṣāṃśca tathā śūlapalavadhān| māyāvihitametattu śastravarṣamapātayat|| sahasraśastadā bāṇānaśrāntahṛdayodyamaḥ||

English Meaning

Beholding the steeds thus unmoved Rāvana was again exercise with wrath and began to discharged afresh his various weapons-gadás parighas, chakras and musalas, mountain tops trees, darts and parashus and thousands of other shafts by virtue of his illusive powers. And unmoved was his energy.

— M.N. Dutt (1891–94, public domain)