एवमुक्तस्तु सौमित्रिनिर्जगाम नृपालयात्। अपश्यदूरदेशे वै श्वानं तावदवस्थितम्॥ तमेवं वीक्षमाणो वै विक्रोशन्तं मुहुर्मुहुः। दृष्ट्वाथ लक्ष्मणस्तं वै स पप्रच्छाथ वीर्यवान्॥
evamuktastu saumitrinirjagāma nṛpālayāt| apaśyadūradeśe vai śvānaṃ tāvadavasthitam|| tamevaṃ vīkṣamāṇo vai vikrośantaṃ muhurmuhuḥ| dṛṣṭvātha lakṣmaṇastaṃ vai sa papracchātha vīryavān||
English Meaning
Being thus addressed Lakşmaņa issued out of the house and saw that a dog was waiting at the gate. Casting its looks around it was again and again barking. Beholding it in that plight the valiant Lakşmaņa said.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)