इति रोषवशावुभौ तदानीमन्योन्यं शपितौ नृपद्विजेन्द्रौ। सहसैव बभूवतुर्विदेही तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ॥
iti roṣavaśāvubhau tadānīmanyonyaṃ śapitau nṛpadvijendrau| sahasaiva babhūvaturvidehī tattulyādhigataprabhāvavantau ||
English Meaning
That king and the ascetic having thus imprecated one another under the influence of anger, they immediately were deprived of their bodies.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)