ततः पुनरुपागम्य विददार भृशं किल। ततस्त्वं बोधितस्तस्याः शोणितेन समुक्षितः॥ वायसेन च तेनैवं सततं बाध्यमानया। बोधितः किल देव्या त्वं सुखसुप्तः परंतप॥
tataḥ punarupāgamya vidadāra bhṛśaṃ kila| tatastvaṃ bodhitastasyāḥ śoṇitena samukṣitaḥ|| vāyasena ca tenaivaṃ satataṃ bādhyamānayā| bodhitaḥ kila devyā tvaṃ sukhasuptaḥ paraṃtapa||
English Meaning
And it again wounded her. And being bathed in blood and suffering terrible pangs, that worshipful dame aroused you.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)