इच्छेयं गिरिदुर्गाच्च भवद्भिरवतारितम्। यवीयसो गुणज्ञस्य श्लाघनीयस्य विक्रमैः॥ अतिदीर्घस्य कालस्य परितुष्योऽस्मि कीर्तनात्। तदिच्छेयमहं श्रोतुं विनाशं वानरर्षभाः॥ भ्रातुर्जटायुषस्तस्य जनस्थाननिवासिनः। तस्यैव च मम भ्रातुः सखा दशरथः कथम्॥ यस्य रामः प्रियः पुत्रो ज्येष्ठो गुरुजनप्रियः।
iccheyaṃ giridurgācca bhavadbhiravatāritam| yavīyaso guṇajñasya ślāghanīyasya vikramaiḥ|| atidīrghasya kālasya parituṣyo'smi kīrtanāt| tadiccheyamahaṃ śrotuṃ vināśaṃ vānararṣabhāḥ|| bhrāturjaṭāyuṣastasya janasthānanivāsinaḥ| tasyaiva ca mama bhrātuḥ sakhā daśarathaḥ katham|| yasya rāmaḥ priyaḥ putro jyeṣṭho gurujanapriyaḥ|
English Meaning
I wish to alight from this mountain-fastness. I have been well pleased by listening after a long time to the celebration of the virtues of my younger brother, cognizant of qualities and worthy of being extolled by reason of his prowess. You foremost of monkeys, I wish to hear of the destruction of Jaţāyu, who dwelt in Janasthāna. And how could Dasaratha, whose beloved eldest son is Rāma, dear to his superiors, be the friend of my brother?
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)