अस्यां महिष्यां तु भृशं रुदत्यां पुरेऽतिविक्रोशति दुःखतप्ते। हते नृपे संशयितेऽङ्गदे च न राम राज्ये रमते मनो मे।।
asyāṃ mahiṣyāṃ tu bhṛśaṃ rudatyāṃ pure'tivikrośati duḥkhatapte| hate nṛpe saṃśayite'ṅgade ca na rāma rājye ramate mano me||
English Meaning
This queen lamenting piteously, these subjects and retinue bewailing, being overwhelmed with grief, this king being slain, how can kingdom please me.?
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)