Chapter 19 — Kishkindha Kanda, Sarga 19

Valmiki Ramayana — Kishkindha Kanda

Verse 19.20

सा व्रजन्ती ददर्शाथ पतिं निपतितं भुवि। हन्तारं दानवेन्द्राणां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ क्षेप्तारं पर्वतेन्द्राणां वज्राणामिव वासवम्। महावातसमाविष्टं महामेघौघनि:स्वनम् ॥ शक्रतुल्यपराक्रान्तं वृष्ट्वेवोपरतं धनम्। नर्दन्तं नर्दतां भीमं शूरं शूरेण पातितम्। शार्दूलेनामिषस्यार्थे मृगराजमिवाहतम्॥ अर्चितं सर्वलोकस्य सपताकं सवेदिकम्। नागहेतोः सुपर्णेन चैत्यमुन्मथितं यथा ॥

sā vrajantī dadarśātha patiṃ nipatitaṃ bhuvi| hantāraṃ dānavendrāṇāṃ samareṣvanivartinām || kṣeptāraṃ parvatendrāṇāṃ vajrāṇāmiva vāsavam| mahāvātasamāviṣṭaṃ mahāmeghaughani:svanam || śakratulyaparākrāntaṃ vṛṣṭvevoparataṃ dhanam| nardantaṃ nardatāṃ bhīmaṃ śūraṃ śūreṇa pātitam| śārdūlenāmiṣasyārthe mṛgarājamivāhatam|| arcitaṃ sarvalokasya sapatākaṃ savedikam| nāgahetoḥ suparṇena caityamunmathitaṃ yathā ||

English Meaning

While proceeding, she espied her husband lying on the ground like to the destroyer of the lords of monkeys who have never been discomfited in a battle field, hurling mountains like to Väsava hurling thunderbolts; emitting a roar like to a big cloud assisted by a mighty wind; resembling Sakra in prowess and like to a cloud accompanied by rain; the repressor of repressor; a mighty hero discomfited by an equally powerful one; like to a lion killed by a tiger for flesh; worshipped of all men; like to a caitya*, adorned with pennons and altars, scattered and broken by Garuda with a view to kill serpents. *A pile of stones.

— M.N. Dutt (1891–94, public domain)