मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालक्ष्य मामकम्। विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणः शृणुयाद् यदि॥ स सौमित्रिः स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाथ मैथिलीम्। तयैव प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति॥
mārīcena tu vijñāya svaramālakṣya māmakam| vikruṣṭaṃ mṛgarūpeṇa lakṣmaṇaḥ śṛṇuyād yadi|| sa saumitriḥ svaraṃ śrutvā tāṃ ca hitvātha maithilīm| tayaiva prahitaḥ kṣipraṃ matsakāśamihaiṣyati||
English Meaning
If Laksmana should have heard the cries which Mārica, knowing my voice, and fixing on the means of harming me, uttered in the form of a deer, Saumitrī, hearing that voice, leaving Mithila's daughter and commissioned by herself, must have come near me.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)