ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम्। वसिष्ठ वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम्॥ अनन्तरं स राजर्षिनिमिरिक्ष्वाकुनन्दनः। अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोनिधिम्॥
tataḥ pitaramāmantrya ikṣvākuṃ hi manoḥ sutam| vasiṣṭha varayāmāsa pūrvaṃ brahmarṣisattamam|| anantaraṃ sa rājarṣinimirikṣvākunandanaḥ| atrimaṅgirasaṃ caiva bhṛguṃ caiva taponidhim||
English Meaning
Having thus resolved and invited his sire Ikşvāku the son of Manu, he first welcomed the celestial saint. Nimi, the descendant of Ikşvāku, then welcomed the saints Atri, Angiras and Bhrgu having asceticism for their wealth.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)