स तं यदा परिश्रान्तमिन्द्रं जज्ञेऽथ रावणिः। तदैनं मायया बद्ध्वा स्वसैन्यमभितोऽनयत्॥
sa taṃ yadā pariśrāntamindraṃ jajñe'tha rāvaṇiḥ| tadainaṃ māyayā baddhvā svasainyamabhito'nayat||
English Meaning
When Råvaņa's son came to know that Indra was exhausted he, having bound him up by virtue of illusion, proceeded towards his army.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)