ततः कुमारस्तान् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखान्कपीन्। अनुमान्य ददौ तेषां निसर्ग मधुभक्षणे॥ ते निसृष्टाः कुमारेण धीमता वालिसूनुना। हरयः समपद्यन्त दुमान् मधुकराकुलान्॥ भक्षयन्तः सुगन्धीनि मूलानि च फलानि च। जग्मुः प्रहर्षं ते सर्वे बभूवुश्च मदोत्कटाः॥
tataḥ kumārastān vṛddhāñjāmbavatpramukhānkapīn| anumānya dadau teṣāṃ nisarga madhubhakṣaṇe|| te nisṛṣṭāḥ kumāreṇa dhīmatā vālisūnunā| harayaḥ samapadyanta dumān madhukarākulān|| bhakṣayantaḥ sugandhīni mūlāni ca phalāni ca| jagmuḥ praharṣaṃ te sarve babhūvuśca madotkaṭāḥ||
English Meaning
And being thus commanded by the intelligent prince-Vāli's son, those monkeys ascended the trees infested with bees and feasting on fragrant fruit and roots, were greatly delighter and intoxicated.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)