समासाद्य च लक्ष्मीवॉलङ्कां रावणपालिताम्। परिखाभिः सपद्माभिः सोत्पलाभिरलंकृताम्॥ सीतापहरणात् तेन रावणेन सुरक्षिताम्। समन्ताद् विचरद्भिश्च राक्षसैरुग्रधन्वभिः॥ काञ्चनेनावृतां रम्यां प्राकारेण महापुरीम्। गृहैश्च गिरिसंकाशैः शारदाम्बुदसंनिभैः॥ पाण्डुराभिः प्रतोलीभिरुच्चाभिरभिसंवृताम्। अट्टालकशताकीर्णा पताकाध्वजशोभिताम्॥ तोरणैः काञ्चनैर्दिव्यैर्लतापङ्क्तिविराजितैः। ददर्श हनुमाँल्लङ्कां देवो देवपुरीमिव॥
samāsādya ca lakṣmīvaॉlaṅkāṃ rāvaṇapālitām| parikhābhiḥ sapadmābhiḥ sotpalābhiralaṃkṛtām|| sītāpaharaṇāt tena rāvaṇena surakṣitām| samantād vicaradbhiśca rākṣasairugradhanvabhiḥ|| kāñcanenāvṛtāṃ ramyāṃ prākāreṇa mahāpurīm| gṛhaiśca girisaṃkāśaiḥ śāradāmbudasaṃnibhaiḥ|| pāṇḍurābhiḥ pratolībhiruccābhirabhisaṃvṛtām| aṭṭālakaśatākīrṇā patākādhvajaśobhitām|| toraṇaiḥ kāñcanairdivyairlatāpaṅktivirājitaiḥ| dadarśa hanumā~llaṅkāṃ devo devapurīmiva||
English Meaning
Drawing near to Lankā embellished with lilies and environed by a moat filled with lotuses, that one graced with auspiciousness, that graceful monkey, Hanumān, beheld Lankā vigilantly guarded by Rāvaņa, in consequence of Sītā having been carried away, with Rākṣasas bearing fierce bows ranging all around, that mighty and captivating capital surrounded by a golden wall, filled with edifices resembling cliffs and looking like autumnal clouds, and elevated yellowish highways; abounding in hundreds of banners mounted on the walls, and beautified with pennons an streamers; with noble golden gateways painted with plants; and resembling the metropolis of the very sovereign of the celestials.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)