तदुनसं पाण्डुरदन्तमव्रणं शुचिस्मितं पद्मपलाशलोचनम्। द्रक्ष्ये तदार्यावदनं कदा न्वहं प्रसन्नताराधिपतुल्यवर्चसम्॥
tadunasaṃ pāṇḍuradantamavraṇaṃ śucismitaṃ padmapalāśalocanam| drakṣye tadāryāvadanaṃ kadā nvahaṃ prasannatārādhipatulyavarcasam||
English Meaning
When shall I behold the blameless face of that noble lady, with its protruding nose; having luminous smiles, having eyes resembling lotuspetals; and bright as the complacent lord of stars?
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)