रौक्मेषु च विशालेषु भाजनेष्वप्यभक्षितान्। ददर्श कपिशार्दूलो मयूरान् कुक्कुटांस्तथा॥ वराहवाध्रीणसकान् दधिसौवर्चलायुतान्। शल्यान् मृगमयूरांश्च हनुमानन्ववैक्षत॥ कृकलान् विविधांश्छागाञ्छशकानर्धभक्षितान्। महिषानेकशल्यांश्च मेषांश्च कृतनिष्ठितान्॥ लेह्यानुच्चावचान् पेयान् भोज्यान्युच्चावचानि च। तथाम्ललवणोत्तंसैविविधै रागखाण्डवैः॥
raukmeṣu ca viśāleṣu bhājaneṣvapyabhakṣitān| dadarśa kapiśārdūlo mayūrān kukkuṭāṃstathā|| varāhavādhrīṇasakān dadhisauvarcalāyutān| śalyān mṛgamayūrāṃśca hanumānanvavaikṣata|| kṛkalān vividhāṃśchāgāñchaśakānardhabhakṣitān| mahiṣānekaśalyāṃśca meṣāṃśca kṛtaniṣṭhitān|| lehyānuccāvacān peyān bhojyānyuccāvacāni ca| tathāmlalavaṇottaṃsaivividhai rāgakhāṇḍavaiḥ||
English Meaning
In that place set apart for drinking, he saw heaps of the flesh of buffaloes, deer, and boars, arranged separately, And that tiger-like monkey saw in capacious golden vessels flesh of fowls and peacocks, which remained (after the repast). And Hanumãn saw the flesh of boars, and Vádhrinasas Salyas, deer and peacocks, seasoned with curds and Sauvarcala, and Krkalas, and goats of various kinds, flesh of hare half-fed-Ekasalyas, and buffaloes, all chopped and dressed; and lickable and drinkable viands sharp and mild; and edibles sharp and mild; and Rägakhāndavas# containing sugar and acid, capable of improving a vicious palate.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)