Chapter 1 — Sundara Kanda, Sarga 1

Valmiki Ramayana — Sundara Kanda

Verse 1.134

इति संचिन्त्य मनसा च्छायामस्य समाक्षिपत्॥ छायायां गृह्यमाणायां चिन्तयामास वानरः। समाक्षिप्तोऽस्मि सहसा पङ्गकृतपराक्रमः॥ प्रतिलोमेन वातेन महानौरिव सागरे। तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव वीक्षमाणस्तदा कपिः॥ ददर्श स महासत्त्वमुत्थितं लवणाम्भसि।

iti saṃcintya manasā cchāyāmasya samākṣipat|| chāyāyāṃ gṛhyamāṇāyāṃ cintayāmāsa vānaraḥ| samākṣipto'smi sahasā paṅgakṛtaparākramaḥ|| pratilomena vātena mahānauriva sāgare| tiryagūrdhvamadhaścaiva vīkṣamāṇastadā kapiḥ|| dadarśa sa mahāsattvamutthitaṃ lavaṇāmbhasi|

English Meaning

Having thought thus in her mind, she seized (Hanumān's) shadow. On his shadow* Brahmā had conferred on her a boon that she should secure her prey by pulling at it by means of its shadow.— "As a mighty bark is retarded in its course in the sea by adverse wind, have I, my prowess paralysed, been suddenly obstructed in my career.” Then looking above and below and sideways, the monkey saw a mighty creature arisen from the salt waters. *i.e. of securing his shadow.-being secured, the monkey reflected.

— M.N. Dutt (1891–94, public domain)