कोपेन च महातेजास्तपोऽपहरणे कृते। इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मनः॥ बभूवास्य मनश्चिन्ता तपोऽपहरणे कृते। नैवं क्रोधं गमिष्यामि न च वक्ष्ये कथंचन ॥
kopena ca mahātejāstapo'paharaṇe kṛte| indriyairajitai rāma na lebhe śāntimātmanaḥ|| babhūvāsya manaścintā tapo'paharaṇe kṛte| naivaṃ krodhaṃ gamiṣyāmi na ca vakṣye kathaṃcana ||
English Meaning
O Rāma, on account of his anger, and his sense remaining still unsubdued he found no rest from deterioration of ascetic merit. And coming by decrease of ascetic merit, he thought within himself, ‘No more shall I suffer anger to exercise me, nor will I ever say anything to any.'
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)