तच्छ्रुत्वा भरतो वाक्यं शोकेनाभिपरिप्लुतः। जगाम मनसा रामं धर्मज्ञो धर्मकाया॥
tacchrutvā bharato vākyaṃ śokenābhipariplutaḥ| jagāma manasā rāmaṃ dharmajño dharmakāyā||
English Meaning
Hearing this speech, Bharata cognizant of virtue, filled with sorrow, mentally repaired to Rāma desirous of reaping merit.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)