एवं हि कथयन्त्यास्तु कौसल्यायाः शुभं वचः। मन्दरश्मिरभूत् सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत॥ अथ प्रह्लादितो वाक्यैर्देव्या कौसल्यया नृपः। शोकेन चसमाक्रान्तो निद्राया वशमेयिवान्॥
evaṃ hi kathayantyāstu kausalyāyāḥ śubhaṃ vacaḥ| mandaraśmirabhūt sūryo rajanī cābhyavartata|| atha prahlādito vākyairdevyā kausalyayā nṛpaḥ| śokena casamākrānto nidrāyā vaśameyivān||
English Meaning
As Kausalyā was thus speaking auspiciously, the rays of the sun grew milder, and the night arrived. Cheered up by the words of Kausalya, the king overcome by grief, felt the influence of sleep.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)