ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तं हरितच्छदम्। परीतं बहुभिर्वृक्षैः श्यामं सिद्धोपसेवितम्॥ तस्मिन् सीताञ्जलिं कृत्वा प्रयुञ्जीताशिषां क्रियाम्। समासाद्य च तं वृक्षं वसेद् वातिक्रमेत वा।७।। क्रोशमात्रं ततो गत्वा नीलं प्रेक्ष्य च काननम्। सल्लकीबदरीमिश्रं रम्यं वन्यैश्च यामुनैः॥
tato nyagrodhamāsādya mahāntaṃ haritacchadam| parītaṃ bahubhirvṛkṣaiḥ śyāmaṃ siddhopasevitam|| tasmin sītāñjaliṃ kṛtvā prayuñjītāśiṣāṃ kriyām| samāsādya ca taṃ vṛkṣaṃ vased vātikrameta vā|7|| krośamātraṃ tato gatvā nīlaṃ prekṣya ca kānanam| sallakībadarīmiśraṃ ramyaṃ vanyaiśca yāmunaiḥ||
English Meaning
Next coming to a gigantic banian tree with green foliage, named śyāma, surrounded by various trees and inhabited by ascetics of accomplished purposes, let Şītā with joined hands offer humble supplications to it. Having come to the tree and, whether staying under it or proceeding along, after passing only a Krosa, you will, O Rama, see a wood abounding in Sallakis, Badaris, and other wild trees belonging to the Yamuna.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)