तदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः। पुत्रः को हृदये कुर्याद् राजवृत्तमनुस्मरन्।७।।
tadidaṃ vacanaṃ rājñaḥ punarbālyamupeyuṣaḥ| putraḥ ko hṛdaye kuryād rājavṛttamanusmaran|7||
English Meaning
What son, remembering his father's conduct, shall carry in his heart these words of the king, who has again gone back to childhood?
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)