एतद् वचस्तस्य निशम्य माता सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च। मृतेव संज्ञां प्रतिलभ्य देवी समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच। ५१।।
etad vacastasya niśamya mātā sudharmyamavyagramaviklavaṃ ca| mṛteva saṃjñāṃ pratilabhya devī samīkṣya rāmaṃ punarityuvāca| 51||
English Meaning
Hearing those pious, sober and reasonable words of Rāma, the venerable mother, regaining her sense like to the dead, and casting her look upon him, spoke to him again the following words.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)