तमेवमुक्त्वा सौहार्दाद् भ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः। उवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसा नतः॥
tamevamuktvā sauhārdād bhrātaraṃ lakṣmaṇāgrajaḥ| uvāca bhūyaḥ kausalyāṃ prāñjaliḥ śirasā nataḥ||
English Meaning
Saying these words to Lakşmaņa out of fraternal affection, spoke again Rāma to Kausalyā with clasped hands and with his head bending low.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)