Chapter 100 — Ayodhya Kanda, Sarga 100

Valmiki Ramayana — Ayodhya Kanda

Verse 100.1

जटिलं चीरवसनं प्राञ्जलिं पतितं भुवि। ददर्श रामो दुर्दर्श युगान्ते भास्करं यथा॥ कथंचिदभिविज्ञाय विवर्णवदनं कृशम्। भ्रातरं भरतं रामः परिजग्राह पाणिना॥ आघ्राय रामस्तं मूर्ध्नि परिष्वज्य च राघवम्। अङ्के भरतमारोप्य पर्यपृच्छत सादरम्॥

jaṭilaṃ cīravasanaṃ prāñjaliṃ patitaṃ bhuvi| dadarśa rāmo durdarśa yugānte bhāskaraṃ yathā|| kathaṃcidabhivijñāya vivarṇavadanaṃ kṛśam| bhrātaraṃ bharataṃ rāmaḥ parijagrāha pāṇinā|| āghrāya rāmastaṃ mūrdhni pariṣvajya ca rāghavam| aṅke bharatamāropya paryapṛcchata sādaram||

English Meaning

Then Rāma cast his eyes on (Bharata) as clad in bark and wearing matted locks he lay on the earth with joined hands, incapable of being gazed at, like the Sun at the time of the universal dissolution. Then recognizing him a little, he took by the hand his brother Bharata, lean, with a pallid countenance. And smelling the crown of his head, and embracing that descendant of Raghu, Rāma took Bharata on his lap and asked him affectionately.

M.N. Dutt (1891–94, public domain)