इतीव तं शोकविधेयदेह रामं विसंज्ञं विलपन्तमेव। उवाच सौमित्रिरदीनसत्त्वो न्याय्ये स्थितः कालयुतं च वाक्यम्॥
itīva taṃ śokavidheyadeha rāmaṃ visaṃjñaṃ vilapantameva| uvāca saumitriradīnasattvo nyāyye sthitaḥ kālayutaṃ ca vākyam||
English Meaning
After Rāma had bewailed thus being beside himself with grief, Saumitrī, ever treading the right path and not of poorly mind spoke words worthy of being said on that occasion.
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)