स प्राप्तकालमाज्ञाय चकार च ततः स्वनम्। सदृशं राघवस्येव हा सीते लक्ष्मणेति च ॥ तेन मर्मणि निर्विद्धं शरेणानुपमेन हि। मृगरूपं तु तत् त्यक्त्वा राक्षसं रूपमास्थितः॥
sa prāptakālamājñāya cakāra ca tataḥ svanam| sadṛśaṃ rāghavasyeva hā sīte lakṣmaṇeti ca || tena marmaṇi nirviddhaṃ śareṇānupamena hi| mṛgarūpaṃ tu tat tyaktvā rākṣasaṃ rūpamāsthitaḥ||
English Meaning
And pierced to the marrow by that peerless shaft, Marica, renouncing his deer form, resumed his Rākşasa lineaments; and giving up his life attaining a huge person, considering the time had come (for availing himself of the advice tendered by Rāvana), began to cry with the voice of Rāghava, Ah Sita! Ah Laksmana!
— M.N. Dutt (1891–94, public domain)